„სტვირის სარეზონანსო ნაწილი, რომელიც ოდნავ მოკაულია და ბოლოსკენ მსხვილდება. ქარასა ხისაა, მაგრამ შეიძლება რქისაც იყოს; ნახვრეტები აქვს, რომელთაც თითები ეფარება ან ეცვლება სხვადასხვა ტონის მისაღებად“ (ა. შან).
- ავაჰმე, ჩემო ქარასხავ, აღარ მამიხვალ ხელადა („მესტვირის ჩივილი“)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.