ხმაურობა.
- მაშინ კი უფრო მიყვარხართ, როცა ჩამოგდისთ ღვარია, ქოთობით, ვაი-ვაგლახით, ისმის ბუნების ზარია („თქვენი ჭირიმე, ჰოი, მთებო“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.