წისქვილს საფქვავს შემოაკლებს და ცარიელს აბრუნებს (ამ დროს წისქვილი სხვაგვარ ხმას გამოსცემს და ამახ „ყივილს“ ეძახიან),
- „ვისა აქვ ი მოძულებული წისქვილი, რო საშენოდ გახადოს? უნდა ან ნედლი საფქვავი დააყარო, ან დაუკეთებელი, ან უნდა აყივლო“ („ფშავლები“, – შენამც).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.