დაფიცებაა - თუ ღმერთი გწამს.
- „დათვს არ დაგვაბეგვინო, შენ შენი ღმერთი, თავი დაგვანებეო.“ (ვარ) („დათვი“ - ღვთისაგან).
- ღ მ ე რ თ ი დ ა ბ ე დ ი - ღმრთისა და ბედის იმედზე, ღმრთისა და ბედის წყალობით.
- „ხვალემდე მომითმინე, ღმერთი და ბედი, იმედი მაქვს, გავხდე რასმეო“, - სთქვა ბიძაჩემმა („მოგონება“).
- ღ მ ე რ თ ი ს მ ა - (ღ მ ე რ თ ი ს მ ა დ ლ მ ა) დაფიცვაა. „არაი ჭირდ საამისოდ, ღმერთის მა“ („სცენა მთაში“);
- „ღმერთის მა, არ სტყუისავ მამასახლისივ“ („წერილი ხევსურეთიდამ“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი