 |
 | |
ყელჩინ-ი
,,ჩინ-მერდინი“ (ვაჟა); ჩითის ან აბრეშუმის თავშალი.
- მოულოდნელმა შემთხვევამ მანდილმა ციდან სრეულმა, ვაჟკაცთ ხმალთ დასამშვენებლად ყელჩინად შემოხვეულმა, დააშოშმინა მებრძოლნი და დაუამა ვნებანი. („მანდილი“, IV).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |