ყა ყდ ყე ყვ ყი ყლ ყმ ყო ყრ ყუ
ყინ ყირ ყის ყიუ ყიყ ყიჭ

ყისტი

  1. მოსისხლეთა შერიგების ან დაშავებულის მიერ დამშავებლისა.განაღებული სისხლის საზღაური. დაზარალებულს უფლება ჰქონდა სისხლის საფასურში თვითონ აერჩია ნივთი ამ ჩვეულებას „ალმანია“, „ყისტი“ ჰქვიან „ალმანის“ გაღება („ფშავლების ძვ. სამართ.“).
     
    ყისტად მოუდებს
  2. მუშტი, მჯიღი, ქისტი.
     
    წიპრიას, საწყალ ნიბლიას კისერში სცემენ ყისტებსა („ჩიტთა ფაფობა“, III).
    წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9