 |
 | |
ყიულ-ი
ყივილი.
- მოსხლიტეს ქისტის ცხვარ-ძროხა.. მამლის ყიულის ხანია(„გალაშქრება...4);
- „ჯერ კი ადრეა. ქათმის ყიულამდე ის გოგიას თავს ვერ დაანებებს“ („სცენები“ – ფშავლ. ცხოვრ.)
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |