 |
 | |
ყუნჭ-ი
კუნძი; მოჭრილი ხის ძირი.
- აგერ იმ დამპალს ყუნჭს ოვალი სულჩემსკენ უჭირავს, მიცინის ხოლმე („ია“)
- „ჩემცერა უკეთურები ყუნჭებიც ბევრი ჰხირია! („ბახტრიონი“, III).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |