აყრის, აბნევს; აპკურებს, ასხამს.
- (თოვლი) მანანასავით თავს დაგვდის აშლის დერეფნისს ფიცრებსა („მთაში“, VIII);
- გუშინწინ ვნახე, გუშინაც, გველი სწამლავდა იასა, აშლიდა შხამსა და გესლსა, ვერ კი აძლევდა ზიანსა („კიდევაც ვნახავ გაზაფხულს“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.