(ყურის) წაყრუებით, განგებ ჩუმად.
- მშობლებმა და ნათესავებმაც იციან ქალ-ვაჟის ერთსულობა და ერთგულობა, მაგრამ ყურწაგდებით არიან („ფშაველი დედაკაცის მდგომარეობა...“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.