ყა ყდ ყე ყვ ყი ყლ ყმ ყო ყრ ყუ
ყუა ყუდ ყუი ყულ ყუნ ყურ ყუყ

ყურ-ი

  1. ყურს მოსწევს
    იხ. აგრეთვე: მო-სწევ-ს
  2. წილი, რომელზედაც წამალს აყრიდნენ.
     
    „მაშინ სად იყო თოფის ხსენება. ნელადღა გაჩნდა თოფი, ისიც უჩხახმახო, რამით ცეცხლი უნდა დაგედვა ყურზე, რო გავარდნილიყო“ („ცრუპენტ აღმზრდ.“, ნაწ. II, თ. III).
    წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9