შა შე შვ ში შმ შნ შო შრ შტ შუ შქ შხ
შა- შაა შაბ შაგ შად შაე შავ შაზ შათ შაი შაკ შალ შამ შან შარ შას შატ შაუ შაქ შაღ შაყ შაჩ შაწ შაჭ შახ შაჯ

შალდაყ-ი

,,შამბი, მაღალი ბალახი“(ა. შან.).
 
(ირემი) ეკვრის ხევ-ხუვსა, შამბსა, შალდაყსა, აღარ წავიდა იალაღზედა („ხარი ირემი“).
შ ა ლ დ ა ყ ი ა ნ ი- მზის სხივით არ იპოხება დიდი ტყე შალდაყიანი („კოპალა“, II);
დამცქერდეს დიყელის გორი, ინოს მთა ჭიუხიანი, ყინჩაღ ნაღრანტი აქა-იქ ხევები შალდაყიანი(„მწყემსის ანდერძი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9