 |
 | |
შე-ჰ-ფოფინებ-ს
თვალების ჟუჟუნით და ნდომით შესცქერის (შდრ. ლიტ. შეჰრფინავს) შეჰფოფინებდა სამყაროს გაშტერებულის თვალით. („უნუგეშო ყოფნა“); თავი სხვის კალთაში გიძევს, სხვას შეჰფოფინებ თვალებით („ნეტავი, რისთვის ვიცოცხლე").
იხ. აგრეთვე: შა-ჰ-ფოფინებ-ს
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |