შენიანი, შენი ახლობელი.
- „განა იმ სიკეთის შემდეგ. რაც შენ ჩემზე დასთესე, (შემიძლიანღა) დავახლო პირი ადამიანის ლეშს, არა მარტო შენს და შენობილისას, არამედ, ვინც უნდა იყოს“ (ვარ.) („როგორ გაჩნდენ ბუები“..,III);
- ეს დიუნუაც თვითონ ფრანგია, როგორც შენ, შეილი საფრანგეთისა, და ეს ვაჟკაციც შენობილია (თარგმ.) („ორლ. ქალი“, მოქმ. II, გამოსვე. IX).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.