ხელცარიელი დახვდება, საკადრის პასუხს ვერ გასცემს, ფშავ-ხევსურნიც, უკაცრავად, ხელცარიელნი არ შეჰრჩნენ: ვიწრო არაგვის გასავალში.. შეუკრეს გზა თათრის ბრბოს („ლაშარის ჯვარის დღეობა...“); „ეს ვინღა არი თავხედი?!“ – ერთად წარმოსთქვეს სამთაო, არ შეჰრჩენ უკაცრავადა, საომრად იყვნენ მზადაო („უიღბლო იღბლიანი“, XI).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.