ჩავა.
- ბედის ვარსკელავსაც არ ვგლოვობ, ჩახდეს, თუ ჩამიხდებაო („რას შემომღმუი, მდინარევ“).
- ბალახი ჩახდება - ბალახი გახმება, ფოთოლი დასცვივა.
- ბალახნი ყვავილებითურთ ჩახდნენ, მიჰბარდენ მიწასა („აზრი და გრძნობა“, 2).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.