ჩემთვის, ჩემი აზრით.
- „შენც ყვავილი ხარ, გულსუნდავ, ყვავილი გაზაფხულისა, უფლის მადლმა, ჩემს გულად კი, იქნება სხვის– თვის ეკლის ბურჯი იყო“ („მოკვეთ".. მოქმ. V. გამოსვ. II)
- ჩემს ჭირს - დიდი ამბავის! ბევრსაც არ ვინაღვლი! „ჩემს ჭირს, თუ არ შამამისომ (ცხენზე), გროვა, ხროვა. არაფერია განა თავისი ცხენი არა მყავს” („მოკვეთ.,, მოქმ. II, გამოსე. V)
- ჩემს ძმას უამბო (გიამბო) - იხ. უამბობს.
- ჩემო შაქო - იტყვიან ნიშნის მოგებით: ეგრე მოგიხდება! ახია შენზე! ებეც შენ!
- „აი, ვენაცვალე იმ მამისჩემის სალოცავსა, რო ღვთისოს ერგო ეგ დიღი თევზი; ჩემო შაქო, ეგ არი თქვენზე ახი!“ („საშობაო მოთხრ.,, – სტუმრები).
- ჩემთ ძმათ ცხონებამ - დაფიცვაა: ჩემი მიცვალებული ძმების ლხენამ! „რად გიკვირთ, ფშაველ-ხევსურნო, იქნებ მიწუნებთ ქალობით? ჩემთ ძმათ ცხონებამ, გარგებდით, ჩვენთა სალოცავთ წყალობით!“ („ბახტრიონი“, VIII).
- ჩემს გონებულა - მე ჩემად ჩამდათავად.
- ყველა მუხლი განაჩენისა სასარგებლოა ფრიად და, მე ჩემად, ვისურვებ, აღსრულებაში მოეყვანოს მ. კოსტანტინე სემიჩს („ერთი კვირა ხევსურეთში");
- თუ ვინმე მშიერი დადის, მე რა ვუშველო ჩემადა? („ექსპროპრიატორის სიმღერა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი