ცინცხალი, ნაპერწკალი.
- „დამენაძლივე, გადმოვხტე, ზეით - მენა, ძირს - შენაო, ნიგზურს ხელი წამოგივლო, დადგეს ცეცხლის ჩინჩხელაო“ („ფშაველი და...“, XI).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.