 |
 | |
ჩულ-ი
ტყავის ბუდე (იარაღისა).
- ბოწახის ჭალაზე მიდიოდნენ მხარზე თოფგადაკიდებულები. თოფები მაჩვის ჩულებში ესხდათ („ფშაველი და...“, III).
- ჩ უ ლ ი ა ნ -ი - შემოეყუდა კარებში ბიძაჩემი და თან ჩულიანი თოფი შემოიყოლა („მოგონება“);
- ჩ უ ლ შ ი ი თ - თოფი ვიშიშვლე ჩულშიით, ახლო მიუჯე ქშენითა („მონადირე“, III).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |