ჩქაფუნი, ჩქაფა-ჩქუფი.
- (კლდის ქალი) შეივლის შავსა ქანჩახებს, გალიპულს წყალთა ქაფითა, ბნელს მღვიმეს მოეფარება სიპის კარების ჩქაფითა (დაუსრ. კვნესა“) ჩქაფ-ჩქაფ-ი: და ქვეით კოხტა ტალღებიანსა ჩქაფ-ჩქაფი გააქვს იმ ილტოს წყალსა („თეთრო გიორგი...“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.