 |
 | |
ბოჟირ-ი
„დაწიოკება“ (ვაჟა); არევდარევა, აშლა.
- „აცათ, მაცალეთ, ძაღლებო, გეყოთ ამდენი თარეში,
- დიაც-ყმაწვილის ბოჟირი არაგვზედ, ფშავის მხარეში" („გიგლია“, V).
- „(თავთავები) გამაგიჟებენ ბოჟირით, გადავირევი ბრალითა“ („გველის-მჭამელი“, III).
იხ. აგრეთვე: ჩქროლვა-ბოჟირ-ი
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |