ჩხარა-ჩხური, რახარუხი.
- ყოყმანობს, წინ სვლას ვერ ჰბედავს ლეკის ბელადი გრძნეული:
- წინაით ესმა ქვის ჩხერა, ნახა წინწელი სრეული („გიგლია“, IV);
- ღვარები... მოაგორებდენ ლოდებსა, ისმის დგანდგარი,„ ჩხერანი („ხის ბეჭი“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.