ურქენს, რქით ერჩოლება; ჩხვლეტს, გმერს.
- ხარს ვგევარ ნაიალაღარს, რქით მიწასა ვჩხვერ, ებუბუნებ („სიმღერა“, არც-რა);
- (ირმებს თივა) ეჩხვერათ, ებუღრანავათ, მემრე ნავარდი შაექნათ („ნადირთა პატრონი“);
- ხმლები დატეხეს ცემითა, ხანჯრებით სჩხვერავდიანო („ფშაველი და...“, XI);
- მაშინ კარგია კაი ყმა, რა ბრძოლის ველზედ ჰქროლავდეს; ხმლით სცემდეს, თოფით ესროდეს, შუბის წვერითა ჰჩხვერავდეს („რამე-რუმე მთისა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 
გვერდის დასაწყისი