ფხაკა-ფხუკი.
- (მგლებს) შეეშინდათ და გაფთხნენ. ერთი მეორეს გაურბოდა, ჯაგიანებში ჩხლაკა– ჩხლუკი ისმოდა და თან თოვლის ჭრილი („ამოდის, ნათდება!“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.