ბერა

1. ალრს.
   ბებერი, მოხუცი.
    

   „რა ჰნახე, ჩემო კვირია, აგრემც მიტირებ. ბერასა" („ბახტრიონი“", VII).

   იხ. აგრეთვე: ახალ-ი
2. ბერა: ბერა „ცერი“ (ა. შან).
    

   (გოგოთური) ფანდურსაც შააჟღარუნებს, თითს ააჩქამებს ბერასა („გოგოთურ და აფშინა“, I).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.