 |
 | |
ძახილ-ძუხილ-ი
ერთმანეთისთვის გაძახება, ხშირი ძახილი.
- სოფელში ხმაურობაა ძახილ-ძუხილი დიდი. („გველის-მჭამელი“, VII);
- ხევსურთ ვაჟებთ აჩქროლდენ, დგას ლიქოკს ძახილ-ძუხილი („ძაღლიკა ხიმიკაური“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |