„თოფია“ (ვაჟა), ძველებური, კაჟიანი თოფია.
- ალუდამ მუცალს თავით დაუდვა ხანჯარი, ზედ ეკრა სპილოს ძვალიო, გულზედ ძეგლიგი დაადვა, მკლავზედ ფრანგული ხმალიო („ალუდა...“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.