მომწვანო-მორუხო
- ის მაჯლაჯუნა სოფოს ეჯდა პირდაპირ და კატასავით სუნაგის, ჭრიანტლისფერ თვალებით შეაცქერდებოდა ხოლმე
- („ხოლერამ მიშველა“, III).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.