სუფთა, ანკარა, შეურეველი (წყალი, თოვლი, ნისლი...)
- დაბანილს პირსა იწმენდდა თეთრის წიმარო. ნისლითა („მთათა ერთობა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.