„წილი, ნაწილი (წყვაში)“ (გლ.).
- ორი წყე - ორი საწყაო, ორი გასროლისთვის საკმარისი (წამალი).
- იმას „ორი წყე“ ჩაეყარა თოფში, რომ უფრო ძალა მისცემოდა ტყვიას („აფხუშოობა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.