ხამად

1. იშვიათად.
    

   სამად არ ჰხედვენ ამ სურათს იგი კლდენი და რიყენი (ვარ.) („ფშაველი ჯარის კაცის წერილი“)

2. პირველად, გამოუცდელად.
    

   მთას მონადირე ვიდოდა, ხამად ბანდული ჩაეცვა („არწივი და ყვავი“, III).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.