ჯღან-ი

1. გაცვეთილი ფეხსაცმელი.
    

   ეგდო შიგ ერთი გალეული ნამგალი, ერთი ხარის რქა და ერთი წყვილი თუ სამი ცალი ქალის ჯღანი („ცრუპენტ. აღმზრდ.“ ნაწ. I, თ. III).

   იხ. აგრეთვე: ბანდული
2. „ბანდული, ხუჩა“ (ვაჟა).
    

   გაჰხედეთ, სერებს გავიდეს ჯიხვნი რქა-ჯანგებიანნი, თან მონადირე მისდევდა, ჯღანზე ფეხწრიაპიანი („ფშაველი და...“, XI).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.