 |
 | |
ბანჯღვლიან-ი
ბანჯგვლიანი.
- (მელამ) ბოლოს თვალები მიაპყრო იმ ორასის წლის დათუნას თავი რომ დაჰსივებია ბანჯღვლიანს, ლაშებჭყლაპუნას („მეჯლისი ლომისა“, IV);
- იმის (მეცხვარის) გვერდზე წამოყუნტებულიყო ბანჯღვლიანი, საზარელი შესახედავი ძაღლი („შვლის ნუკრის ნაამბობი“, V).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |