ბარ-ი

1. ფშავ-ხევსურეთს ქვემოთ მცხოვრებთა ადგილი (ქართლი, კახეთი...).
    

   აფსუს, რომ თარუას ადგილას არა ბრძანდებით ჩვენო „ბარის“ კაბოსანნო. („ხევსურეთი“).

   ბ ა რ ი ს ყ ვ ი თ ე ლ ა (დაცინ.) ფერმკრთალი, ავადმყოფური შესახედაობისა. აბა, მაშ, ჩვენს სამტყუილოდ, სოსიკა ჩაფარი რო გდია, „ბარის ყვითელა“ — იმასა ჰკითხეთ, რას იტყვის („რამე-რუმე მთისა“).

2. დაბალი, მდინარის პირის ადგილები მთაში.
    

   ბარის მოსავლისაც კმაყოფილი იყო (გამახარე) ხუთ კოდამდე დიკა ჰქონდა დათესილი, ხუთმეტი კოდის იმედი ჰქონდა („ფშაველი და...“, III).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.