„ორთით ხეზე გაკეთებული გალესილი რკინა ისე, რომ ზევიდან დაუშვას კაცმა, ორაგულს მხოლოდ ნახევრამდის გასჭრის, ისე კი საკმარისია, რომ მოკვდეს, მონადირესაც ეს უნდა მხოლოდ: შუაზე რომ გააპოს, მაშინ შეიძლება ნახევარი წყალმა მოიტაცოს“ (ვაჟა). თუ (ორაგულს) მოასწრებდა ნათხარში, მაშინ იღბალი ბეწინასი: დასცემდა ბარჯსა ზევიდან და მოჰკლავდა („ორაგ. ცხოვრ“, II).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.