 |
 | |
ბექ-ი
ჩამონგრეული, ჩამომზღვლეული ფერდობის სათავე, მკვეთრი დამრეცის ზედა ნაწილი.
- ბ ე ქ ი ს ფ ხ ა - ბექის პირი. ცოტა ხანს შემდეგ აფხუშოს ბექის ფხაზე გაეკრნენ მეთოფოსნენი („აფხუშოობა“).
- ბ ე ქ ი თ ა ბექიდან. და ჩამოგორდა ხევისკე ხარი ირემი ბექითა („დაჭრ. ვეფხვი“);
- „შენ და შენს სტუმარსი ორივეს ერთად გადგისვრით ბექითა“ („სტ.-მასპ.“, V).
იხ. აგრეთვე: ბექურ-ი
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |