მოწონებისა და წაქეზების გამომხატველი შორისდებულია: აფერუმს ყოჩაღ!
- „ბეჩავ, დედაკაცო, ცოდვა არ არია, შენ კაც არა ხარ“ („დარეჯანი“, I);
- „ბეჩავ, ვაჟავ, კაი ყმა კი არი, ღვთის მადმა, გაჭირების დროს]“ („მოკვეთ.“ მოქმ. I, გამოსვლა I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.