ბა ბგ ბე ბთ ბი ბლ ბნ ბო ბრ ბუ ბღ
ბებ ბედ ბევ ბეზ ბენ ბერ ბექ ბეღ ბეჩ ბეჭ ბეჯ

ბეჩავ-ი (-ბედ-შავი)

საწყალი, უბედური, საცოდავი.
 
შენს სიცოცხლეში სუ უკლო როგორ უნდა იყო, შე ბეჩა. ვო?!“ („უძმოს-ძმა", III).
ბ ე ჩ ა ვ ი მ ა გ ი ს ქ ა მ ი ა - აბა, ეგ არის, თუ ვინმე არის, შესაბრალებელი, საწყალი.
„საწყალი ხუმარა, ბეჩავი მაგის ჟამია!“ წაიდუდუნა ხალხმა („ერთგული მეგობ.“, I).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
ძირითად გვერდზე 10 საუკეთესოდაგვიკავშირდითLogin გვერდის დასაწყისი
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9