სალოცავი, კერპი.
- ხალხის ბომონს წინ არ ვიხრი ქედსა („მესტვირის ანდერძი“);
- ნეტავი იმას, საქვეყნოდ ვინც ყოფნა გაიმწარაო, ხალხის ბომონის წინაშე ქედი არ მოიხარაო;
- ხორცით ეწამა და სულით აჰყვავდა, გაიხა რაო („საით გეძებო, არ ვიცი“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.