 |
 | |
ბორჯღ-ი
დატოტვილი, მრავალტოტა, „ხშირ„კაპებიანი“ (ა. შან.).
- „დამაცათ, მე გავუწიო მაგიერობა დედისა! სთქვა (ირემმა), ობოლს ტახტად მიუძღენა ბორჯღი ტოტები რქებისა და გაიტაცა მთისაკენ მოძულებული ძმებისა („ობოლი“).
იხ. აგრეთვე: ბოჯოჯლ-ი
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |