 |
 | |
ბოჯოჯლ-ი
ბორჯლი; „შტოიანი“ (ვაჟა).
- ისეთი ბოჯოჯღი რქები ჰქონდა ირემს, გეგონებოდათ, ბებერი მუხა სდგას იმის თავზეო („უძლური ვირი“, I);
- ველში გამოჩნდა ხარირემი თავის ბოჯოჯღის რქებით („ბუნების წიაღზე“).
იხ. აგრეთვე: ბორჯღ-ი
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |