ბუნაგ-ი

1. გარეული ნადირის სადგოში.
    

   (იოთამი) მიადგა ბუნაგში ნაწოლს დათვს (ვარ.) („როგორ გაჩნდენ ბუები...“).

2. ჭურჭელი, სათავსი.
    

   „თხილი იყოს, თორემ ბუნაგზე არ დავღონდები“ („ტყის კომედია“, მოქმ. II, გამოსვ. I).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.