წისქვილს ბორბალზე მიკრულ ყინულს აცლის (ცულით, წალდით...)
- „ექნობამდე სუ ეგე (წისქვილი) ვხეჩე, ძლივ გამოვხეჩე, ბორბალს აღარა ჰქონდა საძრაობა, ისრე მაჰკიდებიყო ყინული“ („საშობაო მოთხრ.,“ – ნადირობა).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.