„ხის ურო“ (გლ.).
- (იოთამმა) აღარ აცალა ნადირს თავისთავად მომკვდარიყო.. თავში ლურსმნებით მოჭედილს ხვედას უშენდა („როგორ გაჩნდენ ბუები...“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.