 |
 | |
ხვივილ-ი
ქარის, (მდინარის...) ხმიანობა, – ხუილი.
- შტერად დამდგარან მთის წვერნი ისმის ხვივილი ქარისა („ალუდა“,VI);
- დადგა, როგორც ფშაველი ამბობს, „ხვივილი“, „გუგუნი“ („აფხუშოობა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |