ხმელადა

1. ცივად, უკმეხად. გულში კი მაინც ჰშურობდა, ეკიდებოდა ხმელადა („ივ. კოტორ. ამბავი“, VI).
2. ხმელეთზე.
    

   მრწამს, ფერფლნი კარგის გულისა ქარმრო გაფანტოს ხმელადა, თვითოში მაინც ენთება ტიალსურვილი ცხელადა („მრწამს, მარად მიწამებია“).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.