ხოკერ-ი

1. ხის (ცაცხვის, თელის...) ქერქისაგან გაკეთებული, კასრის ფორმის დაბალი, ტკეჩით ძირგამოწნული ჭურჭელი, იყენებენ მატყლისა და მისთ.
    

   შესანახად დარეჯანს წინ უდგია ხოკერი („დარეჯანი“, V); დედაჩემი ეძებდა რაღაცას ხოკრებში („საშობაო მოთხრ“.– სტუმრები).

2. სკა.
    

   როცა თაფლის ამოღება დასჭირდებოდათ,..წაიღებდენ ღამე მდინარეზე ფუთკრით სავსე ხოკერს, ჩასდგამდენ წყალში.. და ისე აცლიდენ შოთებს („ფშაველი და...“, III).

   წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.