ხშირი სეტყვა ან თოვლი, –ხოშკაკალა.
- (ყმას) ქალისა, რძლისა ქვითინი ეგონოს სიცილ–ხარხარი, დენა ცრემლისა – ხორხოშა ღრუბელთა გადმონაყარი („კაი ყმა“);
- ომ უჩვეველსა ვაჟკაცსა ომი ქორწილი ეგონა... ჯარად მოდენა ისრისა ცით ხორხოშელა ეგონა („სულა და კურდღელა“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.