ღვთისმსახურებისათვის ანდა მიცვალებულთა სულის მოსახსენებლად გაწყობილი სასმელ-საჭმელი;
- სუფრა, სულ უკან ტარასტა მოჩანჩალებდა, მხარზე ტაბლებით სავსე ხურჯინგადაკიდებული („მოგონება“);
- არავინ არ შაიწყალებს არც ტაბლით, არცა თასითა („მანდილი“, IX);
- „ღირსად აიტანეთ, ბატონო ბედნიერო, ღირსეულადა, ხსნილადა, კურთხეულადა დაკლული ზვარაკი, დადგმული ტაბლა“ („ფშავლები“, – ძველს).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.