 |
 | |
მალ-მალ, მალი-მალ(ე)
მალ-მალე, ჩქარ-ჩქარა, ხშირ-ხშირად.
- (იოთამი) მალ-მალ -გიჟივით წამოიტყოდა: „ვაჰმე, შვილებო...“ („როგორ გაჩნდენ ბუები...“ IV);
- (ტყვეები) მალი-მალ გამაჰხედნებენ ყელსა ახადის მთისასა („გიგლია“, II);
- არ მიღალატო, ოცნებავ. მნახოდი მალი. მალეო („ჩემის კაცობის გვირგვინო“).
წყარო: ვაჟა-ფშაველას მცირე ლექსიკონი/ შეადგინა ალექსი ჭინჭარაულმა ; [მთ. რედ. ა. ჩიქობავა]; ვაჟა-ფშაველას კაბინეტი.თბილისი : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1969.
 ძირითად გვერდზე | 10 საუკეთესო • დაგვიკავშირდით • Login |  გვერდის დასაწყისი |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |